سخن فلسفه

اسپینوزا در کتاب در باب بهسازی ادراک در مورد "اهمیت دانش " مینویسد:

بتجربه دریافتم که غالب اشیایی که در زندگانی عادی با ان برخورد میکنیم پوچ و بی فایده است و اشیایی که من ار انها ترس دارم یا مرا میترسانند به خودی خود نه خوب و نه بد هستند. مگر انگاه که روح من تحت تاثیر و نفوذ انها قرار گیرد.بالاخره تصمیم گرفتم که به جستجوی چیزی بپردازم که فی الذاته خوب است و میتواند خوبی خود را به ان منتقل مند و با دریافتن ان انسان میتوانداز چیز های دیگر صرف نظر کند...این خیر اعلی عبارت است از  علم به وحدت روح با تمام طبیعت....هرچه علم روح بیشتر شود بهتر از قدرت خود اگاه میشود...هرچه بیشتر از نظم طبیعت بداند میتواند خود را بهتر از چنگال امور بیفایده برهاند...